Śnieżne Kotły – dwa najlepiej wykształcone kotły polodowcowe w Karkonoszach z dobrze zachowanymi formami glacjalnymi. Są one rozdzielone wąską skalną grzędą. Wciśnięte w północne zbocza głównego grzbietu Karkonoszy między Łabskim Szczytem a Wielkim Szyszakiem. Pionowe ściany skalne dochodzą do ok. 150 m wysokości, górna krawędź Wielkiego Kotła położona jest na wysokości ok. 1490 m npm. W Wielkim Kotle znajdują się dwa Śnieżne Stawki. Kotły stanowią ścisły rezerwat przyrody. Nazwa Kotłów związana jest z łatami śniegu, które utrzymują się w żlebach do późnego lata. Śnieżne Kotły to również najbogatsze zbiorowisko górskiej flory i to nie tylko w Karkonoszach, lecz także w Sudetach. Nad Śnieżnymi Kotłami skałki Czarcia Ambona obok budynek stacji przekaźnikowej TV. Na krawędziach Kotłów zimą tworzą się kilkumetrowe nawisy śnieżne.